"Vahşi, kirli ve çirkindir bu dünya!” dedi kadın..
Sonra sordu kendine:
Sahi bu dünya ne zamandan beri vahşi, kirli ve çirkindi?
Mesela unutmasaydı insan,
Bezm-i elestte Rabbiyle yaptığı sohbeti…
Duruverseydi sözünde…
Yine de böylesine vahşi, bu kadar kirli ve bunca çirkin olur muydu bu dünya?
Mesela ağaca hiç yaklaşmasalardı Adem* ile Havva…
Yasak meyveler yine de bu kadar tatlı
Ama dünya bir o kadar vahşi, kirli ve çirkin olur muydu?
Çocuklar, anne babalarının sözünü daha çok dinler miydi?
Adem* ile Havva’nın sınavı evlatları olmasaydı?
Hepi topu üç beş insan varken şu dünya denilen yerde,
Sözünü evladına dinletememişken bir Peygamber…
Biz bunca uğraşı vermez miydik acaba?
Öldürmeseydi Kâbil, Hâbil’i…
Kardeş kardeş yaşar mıydı acaba sonradan gelen bütün insanlık?
Öldürmeyi bilmeseydik, biz sonradan yaratılanlar,
Azrail’in bir sebebi eksik olur muydu acaba kıyamete kadar?
Bir kargaya mecbur kalmasaydı Kâbil ve kıyaslamasaydı kendini onunla,
Daha çok sever miydik, insandan gayrı yaratılan her şeyi?
Yoksa her hâlükârda kuzgun daha mı efdal olurdu gözümüzde kargadan…
Önce dışına değil, içine bakmayı bilir miydik yoksa?
Sahi bu dünya ne zamandan beri vahşi, kirli ve çirkindi?
Nuh’a* kavmi karşı geldiğinden, bir peygamberle alay edildiğinden beri mi yoksa?
İnansalardı bir olup ona…
Yapılmasaydı gemi…
Kopmasaydı tufan…
Sular altında kalmasaydı…
Daha mı güzel bir yer olurdu bu dünya?
Sahi bu dünya ne zamandan beri vahşi, kirli ve çirkindi?
İsmail*, kurban olmaya razıyken, o büyük düşman aklını çelmeye çalıştığından beri mi?
Lut’un* kavmi, meleklere musallat olduğundan beri mi?
Yusuf*, kuyuya atıldığından beri mi?
Musa*, sepetle nehre bırakıldığından beri mi?
Süleyman’ın* saltanatından beri mi?
İsa’nın* ihanete uğrayışından beri mi?
Sahi bu dünya ne zamandan beri vahşi, kirli ve çirkindi?
İnsan düşmeseydi bu denli dünyaya;
Yine de bu kadar vahşi, kirli ve çirkin olur muydu?
Kendi eliyle bozduğundan mıdır bu kadar dert yanması…
Kendi başına açtığı beladan bu kadar sızlanması…
Ben, ben, ben dedikçe yanıp yanıp kavrularak bir yudum suya hasret kalması…
Evladıyla, malıyla sınandıkça dünyayı suçlaması…
Elinin değdiği hemen her şeyi bozup, altında kaldıkça Yaradan’a isyana kalkışması…
Alsak insan denilen yaratılanı;
Yine de böylesine vahşi, bu kadar kirli ve bunca çirkin olur muydu bu dünya?
Sahi bu dünya ne zamandan beri vahşi, kirli ve çirkindi?
*(Allah'ın selamı üzerinize olsun)
